«Δεν μπορούμε να λύσουμε προβλήματα αν χρησιμοποιήσουμε τον ίδιο τρόπο σκέψης που τα δημιούργησε».
Α. ΑΙΝΣΤΑΙΝ
Αν κοιτάξουμε προσεκτικά όσα δήλωσε ο Περιφερειάρχης για την αίτηση χρηματοδότησης προς το Ταμείο Αλληλεγγύης της ΕΕ, μόνο ανησυχία μπορεί να προκληθεί:
«...η Περιφέρεια όσο και περιφερειακή Ενότητα Κεφαλονιάς και Ιθάκης, έχουν δώσει στο αρμόδιο Υπουργείο όλα εκείνα τα στοιχειά που απαιτούνται για το εκτιμώμενο κόστος των ζημιών, ενώ η καταγραφή συνεχίζεται».
Eχουν περάσει επτά εβδομάδες και στις δέκα λήγει η προθεσμία υποβολης, ενώ η καταγραφή ...συνεχίζεται! Kανείς δεν γνωρίζει τι είναι αυτό που καταγράφεται και ποιός το καταγράφει.
Διαβάζουμε από την ημερησία διάταξη του Περιφερειακου Συμβούλιου:
«Το Περιφερειακό Συμβούλιο ενέκρινε η Προγραμματική Σύμβαση με τίτλο: «Κατεδαφισεις και υποστυλώσεις σεισμόπληκτων κτιρίων και καθαιρέσεις πάσης φύσεως εξ αιτίας των προσφάτων σεισμών», μεταξύ των συμβαλλόμενων Υπουργείου Υποδομών μεταφορών και Δικτυων, της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων-Περιφερειακής Ενότητας Κεφαλονιάς και του Δήμου Κεφαλονιάς, Προϋπολογισμού 460.000,00 Ε. Το ποσό των 360.000 ευρώ θα διατεθεί στο Δημο, για τις κατεδαφίσεις και το ποσό των 100.000 ευρω θα παραμείνει στην Π.Ε Κεφαλονιάς και Ιθάκης για τις καθαιρεσεις πάσης φύσεως».
Γιατί αυτό το ποσό (το οποίο θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο) πρέπει να επιβαρύνει τον κρατικό η δημοτικό προυπολογισμό, όταν στις δράσεις του ΤαμειουΑλληλεγγυης αναφερεται: «Καθαρισμος των περιοχών που επληγησαν από καταστροφες, συμπεριλαμβανομενων των φυσικών ζωνών».
Oι κατεδαφίσεις, η απομάκρυνση των μπαζών, η αποκατάσταση των κατολισθησεων σε όλη την Κεφαλονιά (Παλική, Αθέρας,επαρχιακοι οδοί Αργοστολίου-Ληξουρίου, Αργοστολίου-Φισκάρδου και άλλων) δεν θα συμπεριληφθούν στο ελληνικό αίτημα! Oταν όλες οι κινήσεις αποκατάστασης και προστασίας πρέπει να συνοδεύονται από ενέργειες διατήρησης της αισθητικής του τοπίου είναι φυσικό να αυξάνεται το ύψος της ζημιάς και το απαιτούμενο ποσό. (Ελπίζουμε να υπάρχει δεύτερη σκέψη η κατεδάφιση κτηρίων και η απομάκρυνση των μπαζών να μην παρα μείνει όπως αναφέρει το ΦΕΚ για την σεισμόπληκτη Κεφαλονιά,υποχρεωση και δαπάνη των ιδιοκτητών).
Στην επιστολή του επιτρόπου Περιφερειακής ανάπτυξης κ. Χαν, διαβαζουμε: «Το 2014 το κατώτατο όριο που υφίσταται στην Ελλάδα για την κινητοποίηση του ΤαμειουΑλλυλεγγυης της ΕΕ είναι για άμεση ζημιά πάνω από 1.168 δισ. ευρώ (0,6 του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος) Κάτω από το όριο το Ταμείο θα μπορούσε να κινηθεί κατ’ εξαίρεση.»
Αν κρίνουμε από τον προϋπολογισμό του έργου της κατεδάφισης, δεν φαίνεται να υπάρχει διάθεση και δεν γίνεται κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια να πλησιάσουμε το μέγιστο ποσό. Εμείς που δεν θέλουμε να επιδοθούμε σε «λαϊκισμό», λέμε ότι δεν είμαστε εκείνοι που γνωρίζουν μέχρι που μπορεί να φτάσει ο προϋπολογισμός του κόστους.
Η «δημιουργική λογιστική» δεν είναι στις δικές μας προθέσεις και οι κρατούντες φαίνεται να την χρησιμοποιούν μόνο σε βάρος των πολιτών.
Υπαρκτά γεγονότα όμως μας υποχρεώνουν να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποιο από εδώ και πέρα θα πρέπει να υπολογιζουμε τις ζημιες, να οικοδομούμε, να στήνουμε τις δημοσιες υποδομές και τελικά τις ζωές μας στο συγκεκριμένο σεισμογενή τόπο:
1. Η καταγραφή πρωτοφανούς μεγέθους επιταχύνσεων, η αλλοίωση της μορφολογίας του εδάφους, η άγνωστη ακόμα κατάσταση του υπεδάφους πάνω στο οποίο υπάρχουν κτίσματα και δημόσιες υποδομές, η ομόφωνη πρόβλεψη των σεισμολόγων για σεισμό μεγάλου μεγέθους τα προσεχή χρόνια και η ανάγκη αναθεώρησης του αντισεισμικού κανονισμού πρέπει να μας οδηγήσουν στην αναθεώρηση προς τα πάνω του τρόπου με τον οποίο προϋπολογίζουμε και δημιουργούμε τις κρατικές υποδομές (δίκτυα, λιμάνια, δρόμοι, δημόσια κτήρια, σχολεία κ.λπ.).
2. Αντί για αναθεώρηση όλων αυτών, συνεχίζουμε να προβλέπουμε, να προϋπολογίζουμε και να χτίζουμε με τον «παλιό» τρόπο (Ξεκίνησαν οι εργασίες του σχολικού συγκροτήματος στο Φαραώ, μελετημένου με τις παλιές προδιαγραφές, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Και με τον ίδιο«παλιό» τρόπο φαίνεται να προχωράνε και οι προϋπολογισμοί όλων των άλλων αναγκαίων έργων).
Η Φαίνεται ότι και στον προϋπολογισμό της ζημιάς από τους σεισμούς, η λογική της κυβέρνησης, της περιφέρειας και του Δήμου είναι η μη υποβολή «υπερβολικών» αιτημάτων. Μην τυχόν και ενοχληθούν οι συμπαθείς σε αυτούς αρμόδιοι, εντός και εκτός Ελλάδος. Oμως υπερβολικό είναι που ζούμε σε κατάσταση οικονομικού και φυσικού σεισμού και κάποιοι χαρακτηρίζουν «υπερβολικό» το κάθε αίτημα μας. Υπερβολικό είναι να ζούμε στο πιο σεισμογενές σημείο Ευρώπης και Αφρικής και να μην μας επιδοτούν για να ζούμε εδώ.
3. Είναι απολύτως ρεαλιστική η αύξηση του κόστους των δημοσίων υποδομών και η ανάλογη ποσοτική μεγέθυνση των αιτήσεων οικονομικής συνδρομής προς κάθε αρμόδιο. Λαμβάνοντας υπόψη ότι α) οι δρόμοι, τα λιμάνια και τα κτήρια πρέπει να έχουν νέα ενισχυμένη αντισεισμική έδραση και θωράκιση β) απαιτείται έλεγχος του υπεδάφους για όλη την πόλη του Ληξουρίου και την Παλική, και επανεξέταση αντοχών σε περίπτωση νέου σεισμού, γ) η αποκατάσταση των δεκάδων κατεστραμμένων Μνημείων Πολιτιστικής κληρονομιάς και έργων μνημειακής τέχνης και αρχιτεκτονικής (εκκλησίες, Σαμόλι, Ιακωβάτειος, Αρχαιολογικό μουσείο Αργοστολίου και η προσωρινή μεταφορά του) απαιτούν ένα ποσό που δεν προϋπολογίζεται, αθροίζοντας τσιμέντα και εργατικά, δ) η αισθητική αποκατάσταση δομημένου και φυσικού περιβάλλοντος, παράλληλη με τις απαραίτητες αντισεισμικές επεμβάσεις, δημιουργούν ένα κόστος που υπερβαίνει κατά πολύ τους «παλιούς» τρόπους προϋπολογισμού.
Σε αυτό το σημείο να θυμηθούμε ότι ο Χάρακας, του οποίου τα έργα «αποκατάστασης» ξεκίνησαν 31 χρόνια μετά το σεισμό του 1983, είχε για οριστική λύση μια πρόταση διάνοιξης σήραγγας. Η πρόταση απορίφθηκε σαν δαπανηρή, και σήμερα εισπράττουμε τα αποτελέσματα εκείνων των πολιτικών αποφάσεων. Η αίσθηση όλων είναι ότι ο τρόπος αντιμετώπισης των ζημιών και του τωρινού σεισμού, έχει ανάλογη αντιμετώπιση.
Και ας γίνουμε συγκεκριμένοι ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧOΥΝ. Αρκεί να θέλουμε και να μπορούμε να τα πάρουμε.
1. Υπερβολικώς απαράδεκτο είναι να υπάρχουν διαθέσιμα 500 εκατομμύρια στο ταμείο Αλληλεγγύης της Ε.Ε. και εμείς να επιλέγουμε την κατάθεση φακέλου λιτών προϋπολογισμών, αντί για μια πραγματική οικονομική εκτίμηση των αναγκών μας.
2. Υπάρχουν τα ΕΣΠΑ.
3. Υπάρχει το «Ειδικό Ταμείο Αντιμετώπισης Eκτακτων Αναγκών».
4. Θα μπορούσε να έχει υπάρξει Ειδικό Ταμείο σεισμόπληκτων Κεφαλονιάς, για τις εισφορές ιδιωτών, όπως υπήρξε για τους πυροπαθείς της Ηλείας το 2007 και όπως υπήρξε για τους πυροπαθείς της Κεφαλονιάς στο τέλος της δεκαετίας του 80 (το οποίο οι κεφαλλονίτες ουδέποτε είδαν γιατί το συγκεκριμένο ποσό μεταφέρθηκε για να γίνει Iδρυμα συνεδρίων). Αλλά κανείς δεν το σκέφθηκε!
5. Θα έπρεπε να έχουν εγκατασταθεί (και υπάρχει ακόμα καιρός) λυόμενα κτήρια προσωρινής στέγασης τα οποία βρίσκονται στη διάθεση του OΑΣΠ και τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί σε κάθε σεισμό, μετά το 1995. Το μόνο κόστος είναι τα μεταφορικά. Και αντί αυτού υιοθετήθηκε η λύση των σκηνών και των πλοίων μακριά από εκεί που βρίσκονται και ζουν οι σεισμόπληκτοι. Και η αποκατάσταση της στέγασης των σεισμοπλήκτων θα πάρει χρόνια.
6. Κάτι που δεν αναφέρει κανείς, ειναι πολύ σημαντικό και βεβαια οι επιπτώσεις θα είναι τρομακτικές για την επιβίωση των νησιών μας είναι οι Υδρογονάνθρακες.
Επειδή δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη στην ικανοτητα,τις προθέσεις και την ελεγχτικη ικανότητα του κράτους έως ότου έρθει η δημοκρατία και η διαφάνεια στην Ελλάδα ΔΕΝ ΘΕΛOΥΜΕ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΥΔΡOΓOΝΑΝΘΡΑΚΩΝ στην πλέον σεισμογενή περιοχή της Ευρώπης και της Αφρικής.
Oποιος αμφιβάλλει για τις διαθέσεις των Κεφαλλονιτών, ας διοργανώσουμε ΔΗΜOΨΗΦΙΣΜΑ. Oταν μιλάμε για δημοκρατία πρέπει να το αποδεικνυουμε. Πριν πεινάσουμε πρέπει να μαγειρεύουμε.
Τελειώνοντας θα πω μόνο ότι οι Ληξουριώτες αλλά και όλοι οι Κεφαλονίτες πρέπει να διατηρήσουμε ζωντανό το θυμό και την εξέγερση μας μέχρι να επιβάλλουμε την ικανοποίηση των επιθυμιών και των αναγκών μας. Η Yπατη Αρμοστεία των Τραπεζιτών, των δανειστών, της συγκυβέρνησης με τα μνημόνια τους δεν είναι φίλοι μας είναι απέναντι μας.
Πέρα από αυτά που υποβάλλουμε και διεκδικουμε, υπάρχουν και αυτά που μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας. Με έναν άλλο τρόπο σκέψης, δράσης με δημοκρατία αλληλεγγύη και συνεργασία.
Μακης Δημητράτος
