ΠHPE μαζί του την αφοσίωση στην οικογένειά του, την υπευθυνότητα, την συνέπεια και τις κορυφαίες των αρετών μεταμέλεια και συγνώμη.
Πήρε ακόμη το δώρο της φύσης, την επίδοση του ταλέντου του στα έγχορδα. Μπήκε στην ολόφωτη αίθουσα των αγγέλων, για να συμβάλει στη θεϊκή αρμονία που ανελλιπώς υποδέχονται αυτούς που καταξιώθηκαν στον επίγειο βίο τους.
Έφυγε από την ζωή χωρίς να προφθάσει να «γευθεί» τα θετικά και αρνητικά της σημερινής ξέφρενης ζωής.
Αποτελεί ξεχωριστή τιμή για τους γονείς και κατ’ επέκταση για τους παππούδες και γιαγιάδες, όπου ένας γόνος της οικογένειάς των κατέλαβε την περίοπτη θέση όπου καταυγάζεται από το ανέσπερο φως των αγνών ψυχών της αιωνιότητας.
Εμείς αποχαιρετήσαμε αυτή την νεανική αγνή ψυχή και ας αναλογιστούμε αυτό που ο θυμόσοφος λαός μας λέει: Και μη ξεχνάμε φίλοι μου την αρχαία τούτη ρήση: «Εμένα, εσένα και όλους εμάς μάνα θνητή έχει γεννήσει».
Σφιχταγκαλιασμένοι ας προσευχηθούμε για την ανάπαυση της αγνής ψυχής που σίγουρα κατετάγη μετά των δικαίων. O Απόστολος Παύλος είπε: «Άλλαι αι βουλαί των ανθρώπων και άλλα ο Θεός κελεύει». Εννοούσε ότι εμείς οι θνητοί πολλά επιθυμούμε, όμως πραγματώνονται αυτά που ο Θεός εγκρίνει δίκαια και εφικτά.
Ας συνειδητοποιήσουμε αυτό που λέει ο Καβάφης για τα κεράκια τα σβησμένα. Άλλων λίγα άλλων πολλά αριθμούνται τα σβησμένα κεράκια... ομως, ας παραδειγματιστούμε εμείς που υπάρχουμε στη ζωή και να μη κοιτάμε τα σβησμένα κεριά και να προσέχουμε να μη σβήσουν τα ρέστα τ’ αναμμένα.
Όλοι εμείς που μείναμε πίσω, ας γίνουμε μια γροθιά με οδηγούς την αισιοδοξία και την ελπίδα να συνεχίσουμε τον άνισο αγώνα της επίπονης ζωής.
Κλαδούχος θέλησε παιδιά μου το οικογενειακό δένδρο να κλαδέψει, όμως έχει κατά νου τους υπόλοιπους κλώνους για να θρέψει.
Κλείνοντας προσεύχομαι για τον μεταστάντα εγγονό μου Διονύση, καθώς και για τα επίπονα αγωνιζόμενα παιδιά μου και εγγόνια μου.
Αιωνία σου η μνήμη αγαπημένε μας Διονυσάκη.
O παππούς
ΓIANNHΣ Λ. KOZYPHΣ
Μαρούσι, 22 Μαΐου 2014
Η ζωγραφιά αφιέρωμα από τον αγαπημένο ξάδελφο του Διονύση, Φίλιππο Αγγελόπουλο, που έγραψε:
Aλλοι εκδηλώνουν την λύπη τους μέσω τραγουδιών..
Aλλοι μέσω ποιημάτων..
Και άλλοι μέσω δακρύων..
Εγώ επιλέγω έναν τρόπο που είναι πιο κοντά στο πώς σε θυμάμαι...
Και θα σε θυμάμαι πάντα ξάδερφέ μου.
(O απεικονιζόμενος ειναι ο Διονύσης στο λιμανάκι του Κατελειού, εκεί που περάσαμε αρκετές από τις τελευταίες μας αναμνήσεις...)
• Το αφιέρωμα (Το τελευταίο αντίο) στο αγαπημένο μας παιδί, το έγραψε ο παππούς του. Το διαβάσαμε στην εκκλησία, στο Μνημόσηνο του παιδιού μας που έγινε την 1η Ιουνίου.
• O Διονύσης μας αγαπούσε την ζωή, την οικογένειά του, τους δασκάλους και φίλους του, του άρεσε να ψαρεύει με τον μπαμπά του, να παίζει μπουζούκι, μαντολίνο, να χορεύει, να τραγουδάει, να κάνει παρέα με τους φίλους του. Παράδειγμα ευγένειας και καλοσύνης. O ευγενικός του τρόπος και η γλυκιά του φωνή κέρδιζε πάντα.
O Θεός θέλησε να κόψει ένα όμορφο λουλούδι και διάλεξε ένα μπουμπούκι που μόλις είχε αρχίσει ν’ανθίζει. Όταν σ’ένα κήπο κόβεις λουλούδια, διαλέγεις πάντα τα καλύτερα.
O Διονύσης Αννινος ΖΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ στης καρδιές όλων μας που είχαμε τη τύχη και τη χαρά να τον γνωρίσουμε.
ΓΙΩΤΑ ΚOZYPH-ANNINOY
