ΑNAΓNΩPIZONTAΣ ο καθένας την πραγματικότητα που του επιτρέπουν οι πεποιθήσεις του, βρίσκεται σε μια από τις 3 ακόλουθες καταστάσεις.
1. Τα βλέπει όλα μαύρα. Ιδιαίτερα αν ενημερώνεται για την πολιτικο-οικονομική κατάσταση της χώρας από τα ΜΜΕ(κανάλια, ραδιόφωνο, εφημερίδες, και blogs
2. Είναι σε σύγχυση_Δεν έχει δική του άποψη. Δεν ξέρει ποιον να πιστέψει. Τη μια γελά την άλλη κλαίει. Τη μια βγαίνει από το μνημόνιο και τη λιτότητα και την άλλη νοιώθει την κρίση μόνιμη κατάσταση που πρέπει να ζήσει μαζί της.
3. Βλέπει πιο μπροστά και ελπίζει στο καλύτερο_Δεν θα αναλύσω τις δυο πρώτες περιπτώσεις, δεν με αντιπροσωπεύουν εξ’ άλλου και δεν έχω επιχειρήματα. Η τρίτη περίπτωση είναι η δική μου πραγματικότητα.
Oι κρίσεις δεν διαρκούν για πάντα και όπως φαίνεται και η δική μας δείχνει σημάδια ανάκαμψης. Έστω και αν αυτά δεν τα έχει δει ακόμα η κοινωνία. Στο παρελθόν περάσαμε χειρότερα και τα καταφέραμε. Έτσι θα γίνει και τώρα.
Είναι στη φύση του ανθρώπινου γένους και ιδιαίτερα του Έλληνα να σηκώνεται μια φορά περισσότερο από όσες πέφτει.
Τι είναι αυτό που κάνει λοιπόν κάποιους να πιστεύουν στο καλύτερο και κάποιους να φοβούνται το χειρότερο; Αυτός που πιστεύει ότι θα γίνει κάτι και θα τα καταφέρει, δεν έχει επιχειρήματα, απλώς πιστεύει. Αυτός που φοβάται ότι θα γίνει κάτι και όλα θα καταστραφούν, πάλι δεν έχει επιχειρήματα, απλώς φοβάται.
O φόβος είναι το αρνητικό της πίστης. Και οι δυο απόψεις επαληθεύονται στην πράξη. Για το σύμπαν δεν υπάρχει καλό ή κακό, πολλές φορές το ένα είναι συμπληρωματικό του άλλου.
Στον εγκέφαλο του ανθρώπου που κυριαρχεί η πραγματικότητα της πίστης, το μέλλον είναι φωτεινό και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο επαληθεύεται.
Εύχομαι να επικρατήσει στο μυαλό σας και στην καρδιά σας η πίστη για το καλύτερο.
Αλλη επιλογή δεν έχουμε όπως θα έλεγε και ο Νίκος Καζαντζάκης.
Σας εύχομαι Καλές Γιορτές.
