OI TEΛEYTAIEΣ εξελίξεις με τα τρομοκρατικά χτυπήματα στη Γαλλία δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για το πως μπορεί να είναι άμεσο μέλλον μας, αν δεν αντιδράσουμε σωστά.

Καμιά ασφάλεια δεν θ’ απολαμβάνει κανείς και αυτό γιατί ο στόχος των τρομοκρατών δεν είναι κάποιο «οικονομικό» χτύπημα ή εντυπωσιακό με δεκάδες νεκρούς.

Αυτά τα χτυπήματα είναι δύσκολα, χρειάζονται μεγάλη οργάνωση, εξοπλισμό, συγχρονισμό κινήσεων πολλών ανθρώπων, ειδική εκπαίδευση και ειδικούς ανθρώπους.

O νέος τους στόχος φαίνεται είναι οι απλοί άνθρωποι που βρίσκονται απροστάτευτοι, αφύλακτοι, απονήρευτοι και μπορούν να τους εκτελέσουν εν ψυχρώ οπουδήποτε.Είναι δε εύκολο γιατί οι εκτελεστές είναι αποφασισμένοι να πεθάνουν και οι ίδιοι.O στόχος μάλλον ο φόβος του απλού ανθρώπου.

Στην αρχή θυμώνεις, σου φαίνεται παράλογο, εντελώς τρελό σκέπτεσαι εκδίκηση. «Ηδη στη Γαλλία σημειώθηκαν πάνω από 50 επιθέσεις εναντίον μουσουλμάνων το Σαββατοκύριακο μετά το γεγονός». Μετά το πρώτο σοκ και στην προσπάθεια σου να καταλάβεις τα κίνητρα τους διαπιστώνεις ότι η αιτία για τις πράξεις αυτές «έτσι δηλώνουν» είναι οι επεμβάσεις που έγιναν στις ιδιαίτερες πατρίδες τους «Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία, Λιβύη κ.λπ.».

Προφανώς κάποιος που χάνει την οικογένεια του το σπίτι του, όλα όσα έχει δηλαδή, από μια βόμβα, δεν ενδιαφέρεται να καταλάβει τους λόγους αυτού που την έριξε, αλλά είναι εύκολο να στρατευθεί σε κάποιου είδους «ιερό πόλεμο» που επιδέξιοι εκφραστές του, φανατικοί μιας θρησκείας τον προσεγγίσουν.

Κοντά σ’ αυτούς προστίθενται και οι νέοι έφηβοι ακόμη και παιδιά που αποδέχονται σαν μοναδική αλήθεια αυτό που τους δίδαξαν και που ορκίστηκαν να την επιβάλλουν στους άλλους με κάθε τρόπο.
Εδώ χρειάζεται να θυμίσω ότι το ίδιο γινόταν πάντα στην ιστορία της ανθρωπότητας από τους σκοτωμούς των πρώτων χριστιανών, τις σταυροφορίες στη συνέχεια, το κυνήγι των μαγισσών στον μεσαίωνα, τους εκχριστιανισμούς των «αγρίων» στην Αφρική και στην Αμερική.

Πάντα ο θρησκευτικός φανατισμός οδηγούσε στον υπέρτατο σκοπό του πιστού την εξαφάνιση του «άπιστου» εν ονόματι μάλιστα κάποιου θεού που είναι καλύτερος από το θεό του άλλου. Σκεφθείτε δε πόσο έξυπνα είναι στημένο αφού σκοτώνεις και δεν έχεις τύψεις που αφαίρεσες ανθρώπινες ζωές, αλλά θα έχεις και ανταμοιβή σε κάποια άλλη ζωή που σου υπόσχονται ανάλογα με το επίπεδο σου από πιλάφι και παρθένες μέχρι αιώνια γαλήνη.

Oι προηγούμενοι 4-5 αιώνες χαρακτηρίζονται από την έντονη διεκδίκηση των διαφόρων εθνοτήτων να διαφυλάξουν ή και να αυξήσουν τα σύνορα τους. Υπήρξαν πολλοί πόλεμοι και συγκρούσεις και μερικοί λαοί αναγκάστηκαν να υπερασπιστούν τα ιδανικά που πίστευαν.

Εγιναν προσπάθειες να συνενωθούν οι λαοί σε ενιαία σχήματα ή συνασπισμούς όπως αυτή της Σοβιετικής Ενωσης που για διάφορους λόγους δεν πέτυχε ή η περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας που βιαίως διαλύθηκε για τους γνωστούς λόγους των ισχυρών ερήμην όμως των λαών της.

Η άλλη περίπτωση είναι της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Δείχνει ν’ αντέχει και όσο κερδίζει χρόνο είναι βέβαιο ότι ισχυροποιείται. Διαπιστώνουμε όμως διακρίσεις και μια αντίληψη ηγεμονισμού κάποιων λαών έναντι άλλων και αυτό δεν είναι στις βασικές αρχές σύστασης της Ενωσης.

Όσο οι ισχυροί δεν αντιλαμβάνονται ότι η επιβολή των απόψεων τους στους αδύναμους προς ίδιον συμφέρον, διαλύει την «οικογένεια» παρά την ενώνει γιατί απλά θα υπάρξουν αντιδράσεις.

Πιστεύω όπως και οι περισσότεροι Ευρωπαίοι όπως δείχνουν οι έρευνες, ότι καλύτερα θα λύσουμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα μας κατεβάζοντας τους τόνους και θυμίζοντας ο ένας στον άλλον ότι αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.

Θα πρότεινα λοιπόν κλειστά τ’ αυτιά μας στους κάθε είδους φανατικούς, γιατί αυτοί μας οδηγούν στη δική τους πραγματικότητα που είναι όμως ένα μικρό κλάσμα της συνολικής.