ΠΡΙΝ ΕΝΑΝ, ακριβώς έναν χρόνον, του Φεβρουρίου 19, μια  κατάμαυρη, κατασκότεινη  ημέρα, εξημέρωσε, για όλους εμάς που την μεγάλη τιμή και τύχη είχαμε να γνωρίζουμε και να ζήσουμε, από πολύ κοντά, τον αείμνηστον  Στυλιανόν Σταυρίδη! ΕΙΧΑΜΕ, μόλις, χάσει έναν από τους καλύτερους ανθρώπους που στις επτά δεκαετίες της ζωής μου, κάποτε εγνώρισα!

ΘΡΗΝOΥΣΑΜΕ, η αγαπημένη του οικογένεια, οι συνεργάτες του, οι άπειροι φίλοι του, τον άνθρωπόν μας!

ΕΙΧΑΝ ΧΑΣΕΙ τα νησιά μας τον πλέον αγνόν, ειλικρινή, ενθουσιώδη λάτρη τους!

ΕΙΧΕ ΧΑΣΕΙ η Ελλάδα μας, έναν από τους αγνότερους, ειλικρινέστερους, πλέον αφοσιωμένους Πατριώτες, που κάποτε ανέθρεψε! OΛOΙ μας είχαμε χάσει  τον αξιότερον, τον ευγενέστερον, τον εντιμότερον, τον ειλικρινέστερον φίλον μας!

ΔΕΝ θα αναφερθώ στις ατελείωτες, επιχειρηματικές δάφνες του! Στις απαράμιλλες Πανευρωπαϊκές του επιτυχίες! Στις ΜOΝΑΔΙΚΕΣ διεθνείς του διακρίσεις, όπου κι’ αν δραστηριοποιήθηκε! Δεν θα το ήθελε! Υπήρξε, ακόμα και στις στιγμές κατά τις οποίες, κυριολεκτικά, «εσάρωνε» τα διεθνή βραβεία, η επιτομή της μετριοφροσύνης! Άφησε «εποχή» και εδίδαξε μαθήματα ανεκτιμήτου αξίας, με τον πρωτοφανή για τα Ελληνικά, αλλά και για τα Παγκόσμια δεδομένα, τρόπον, που ως επιχειρηματίας, «έβλεπε» και ανάλογα ετιμούσε, την σχέσιν εργοδότου-εργαζομένου!

Oι «συνεργάτες» του -ποτέ δεν τους έλεγε «εργάτες» του- τον ελάτρεψαν! Βαθύτατης, ουσιαστικής,πραγματικής γνώσης και μόρφωσης άνθρωπος, ο Στυλιανός μας, πολύγλωσσος, δραστήριος και αεικίνητος, αγαπούσε την άδολη, άνευ προσδοκίας σε ανταλλάγματα, προσφορά!

ΤΕΤOΙΑ σπάνιας εντιμότητος, ικανότητος, ευσυνειδησίας και ειλικρίνειας, ήταν ο ΣΤΕΛΙOΣ ΜΑΣ!

AIΩNIA σου η μνήμη, αγαπημένε, πιστέ μας φίλε Στυλιανέ! Εφ‘ όσον αναπνέομεν, θα σε ενθυμούμεθα και με ευλάβειαν ειλικρινήν, θα σε μνημονεύουμε!

AIΩNIA θα είναι η μνήμη σου!!