«Στου κασίδη το κεφάλι….»

Η απειρία κάποιου σε κάτι, στο οτιδήποτε, είναι σχεδόν αναμενόμενη στο ξεκίνημα μιας νέας προσπάθειας. Τα λάθη και οι παραλείψεις από έναν αρχάριο είναι de facto αναμενόμενα!

Στην περίπτωση όμως μιας νέο-εκλεγείσης Κυβέρνησης, η οποία διατείνετο, για μεγάλο χρονικό διάστημα, προεκλογικά, ότι έχει σχέδιο, γνώσεις, έμπειρα στελέχη, προτάσεις και εναλλακτικές, τι γίνεται όταν όλα αυτά αποδειχθούν «έπεα πτερόεντα»; Μπορούμε να πούμε ότι ήταν αναμενόμενο;

Πως μπορεί ένας λαός ολόκληρος, ο οποίος μάλιστα έχει περάσει τόσα και τόσα τα τελευταία χρόνια, από τους προηγούμενους «ανεκδιήγητους», να συγχωρέσει τον ερασιτεχνισμό μιας ολόκληρης Κυβέρνησης;

Ακούγοντας δηλώσεις διαφόρων στελεχών της Κυβέρνησης αλλά και τοπικών της παραγόντων, εύκολα καταλαβαίνει κανείς την άγνοιά τους (με ελάχιστες εξαιρέσεις) ειδικά σε θέματα που αφορούν την εύρυθμη λειτουργία μιας οικονομίας.

Κατανοώ, ότι κάποιος που διετέλεσε μόνο σε… κομματικά και συνδικαλιστικά γραφεία επί σειρά ετών, έχοντας ως μοναδικό «εργαλείο» - «εφόδιο» δημιουργίας… τον όρο «επανάσταση», είναι ακατόρθωτο ακόμα και να φανταστεί τις απαιτήσεις της σύγχρονης παγκοσμιοποιημένης οικονομίας! Εις βάρος του απλού Πολίτη, κάποιοι μαθαίνουν! Χωρίς να υπολογίζουν τις όποιες συνέπειες, προσπαθούν να αποκτήσουν τις απαιτούμενες γνώσεις.

«Στου κασίδη το κεφάλι», ως λέγεται, πειραματίζονται! Ελπίζω, τουλάχιστον, να μην αποδειχθούν ανεπίδεκτοι μαθήσεως…