ΑΥΓOΥΣΤOΥ 12, 1953!!

ΑΥΓOΥΣΤOΥ 12, 1953! Τρείς μόλις ημέρες, πριν από τα όγδοά μου γενέθλια! Η πανέμορφη Κεφαλονιά μας, αυτό το “διαμάντι” του Ιονίου μας, ΙΣOΠΕΔΩΝΕΤΑΙ, σε λίγα δευτερόλεπτα! Ήταν τέτοια η “ορμή” του Εγκέλαδου που την έπληξε, τέτοια η έντασή του, η γενικότερη ισχύς του (7,2 έλεγαν τότε οι ειδήμονες, άλλοι αρκετά περισσότερο!) ώστε κατά τους ερευνητάς του, η νήσος ...ανυψώθηκε, κατά 60 ολόκληρα εκατοστά!

Εκατοντάδες οι νεκροί, χιλιάδες οι ακρωτηριασμένοι, οι τραυματίες γενικότερα! Στα 9/10 των οικιών και άλλων απαράμιλλης ομορφιάς και αρχιτεκτονικής κτιρίων της, δεν μπορούσες να επισημάνεις ...πέτρα πάνω σε άλλη πέτρα! Πλήρης καταστροφή!

62 ολόκληρα χρόνια δεν “μπόρεσαν “ να σβύσουν τις εικόνες του θανάτου και της απελπισίας από τα μάτια μου, ούτε εκείνο το...”βουητό” του, τον ανατριχιαστικό ήχο που “εσυνόδευε” τα τεράστια βουνά σκόνης προς τον ουρανό,από το ...σαραβάλιασμα όποιου οικοδομικού στοιχείου ήταν όρθιο!! Το δέος, προς την ακατανίκητη Δύναμη της φύσης! Το αναπόφευκτον! Το ανεμπόδιστον! Η από τα έγκατα της μητέρας Γης ολική καταστροφή!

ΕΠΙΒΙΩΣΑΜΕ τότε, εύχομαι ομοίως να επιβιώσουμε και από τούτον, τον ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ “παρέμβασης”, αδυναμίας και απληστίας, Χρηματο―οικονομικό “ΣΕΙΣΜO”, που άρχισε να μας “τραντάζει” κατά σαρκίον, αλλά και κατά ψυχήν, πριν από τόσα χρόνια, χωρίς ΑΚOΜΑ κάποιο δείγμα, έστω υποχώρησης, της μεθοδικά αυξανόμενης,ανθρωποκτόνου, έντασής του!!